Blinde paniek

Zomer 2010. Ik had er al vanaf de herfst 2009 zin in, want ik kan niet zo goed tegen de donkere dagen. En gelukkig zijn er heel leuke en iets minder leuke dingen te doen. Laat ik toch maar met het minst leuke voor mij persoonlijk beginnen: een hele maand lang kleurt Nederland oranje.

Althans dat hopen de voetbalfans die ons Nederlands elftal de afgelopen week met vuvuzela toegetoeterd hebben en die met pletterpetten en dutch dresses  voor de tv hangen.Het liefst in een groot gezelschap met alcohol, chips en bitterballen, waarbij de een nog harder gilt dan de ander als de bal net naast het doel gaat. Het is niets voor mij en omdat mijn lief er ook niets mee heeft, laat ik me ook niet meeslepen in de oranjegekte. Want dat is het vaak: mensen laten zich door vrienden en familie meeslepen en laten zich beïnvloeden door media en dan gaat iedereen elkaar naar de mond praten. Dat zag je afgelopen maand bij de verkiezingen, dat zie je elk seizoen in de mode en als er weer een dieetgoeroe à la Bakker of Monignac opstaat, zijn die boeken niet aan te slepen. We worden meegezogen in hypes, vaak zonder dat we het in eerste instantie in de gaten hebben. Ik incluis. Ik wilde ook een iPhone toen die net uit was en ook ik heb Birckenstocks gekocht toen de gezondheidssandalen ineens must-haves voor mannen werden en ja, ook ik moest een Levi’s 501 hebben toen de hele wereld begin jaren negentig dat dé perfecte jeans vond. En nu wil ik ook de iPad, want dat is wat iedereen graag wil. Mijn lief heeft er al een, ik wil nu ook. Oranje is dus niets voor mij, totdat we in de finale staan; dan ga ik stiekem toch mee in het chauvinisme

Gelukkig is er deze zomer meer dan voetbal. Ik verheug me er op met ons sloepje te gaan varen: flesje Prosecco mee met wat hapjes, tot laat op het terras in de stad, een weekje vakantie – zonder weg te gaan, maar gewoon een week keuvelen in en rond het huis –, de modeshows in Milaan, Parijs en misschien Amsterdam, en ik ben genodigd voor ‘Het Huwelijk Van Het Jaar’... En ja, toen ik de uitnodiging binnenkreeg, sloeg dus de blinde paniek toe. Er staat namelijk een dresscode op die niet zo heel gemakkelijk uitvoerbaar is voor mannen. Pasteltinten moeten het zijn. Geen wit, geen zwart, goud, zilver of knalkleuren. Ik heb al een blik in mijn kast geworpen deze ochtend en er hangt welgeteld één overhemdje in dat ik als pastel durf te bestempelen. Hoe moet dat nou? Ik ga de stylisten van Glossy maar om advies vragen of durf ik toch zelf de uitdaging aan om de mooiste outfit te vinden de komende weken? Waar ik in elk geval van overtuigd ben is dat het  een spetterende bruiloft wordt met heel veel liefde! Maar het was in dit geval toch handiger geweest als ze iedereen in oranje hadden laten komen; daar was iedereen net een beetje aan gewend geraakt... Ook het bruidspaar.

Deze Glossy is trouwens ook alvast in zomersferen. Zo gingen we met Candy Dulfer naar het prestigieuze Byblos-hotel in St. Tropez, zagen we Doutzen Kroes in Cannes, bekeken we de zomerhuizen van de sterren en waagden we ons aan een metamorfose-special, want de sterren zijn net kameleons als het om uiterlijk gaat.

Geniet van deze Glossy en tot over vier weken.